Utilizando a periodización convencional da xermanística para a literatura alemá, o obxectivo desta monografía é o estudo da relación que os autores galegos (con obra en galego, aínda que se inclúa tamén a súa produción en castelán, se a tivesen) estableceron coa literatura en lingua alemá, xa de xeito consciente (imitación, citación, erudición...), xa inconsciente ou non plenamente consciente (influencia, afinidade, analoxía...). Debido á escasa cantidade de estudos feitos sobre a relación de literaturas estranxeiras coa nosa propia, esta obra pode considerarse un referente crítico innovador, xa que a influencia que tiveron os autores xermanos sobre os galegos, aínda que considerablemente descoñecida, é innegábel e suxestiva.